اگه نه بهشتی در کار باشه، نه جهنم، اصلاً چرا باید آدمِ خوبی باشیم؟
توی مرحله‌ی آخرِ مسابقه‌ی تلویزیونیِ Golden Balls (انگلیس، ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹)، دو تا غریبه بی‌خبر از هم یکی از دو کارت رو انتخاب می‌کردن: تقسیم یا دزدی. با حساب‌وکتاب، دزدی هیچ‌وقت ضرر نداره؛ ولی توی ۲۸۷ قسمت، ۵۲٫۸٪ شرکت‌کننده‌ها تقسیم کردن (van den Assem، van Dolder و Thaler، ۲۰۱۲). جوابش توی تکراره: اجدادِ ما صدها هزار سال هر روز با همون چند نفر سروکار داشتن؛ کسی که همیشه سرِ بقیه کلاه می‌ذاشت تنها می‌موند، و کسی که کمک می‌کرد و یادش می‌موند کی بهش بدی کرده، زنده می‌موند. اینجوری فرگشت خوبی رو توی وجودِ ما کاشت، تا جایی که حتی برای یه دور بازی با یه غریبه هم، بیشترِ ما باز تقسیم می‌کنیم (Trivers ۱۹۷۱؛ Delton و همکاران ۲۰۱۱).
تو بودی چی انتخاب می‌کردی؟
نظرسنجیِ ناشناس
اگه با یه غریبه بازی می‌کردی که تا حالا هیچ‌وقت ندیده بودیش، چی انتخاب می‌کردی؟
ناشناسه: فقط شمارِ رأیِ هر گزینه نگه داشته می‌شه.
الان نشد رأیت رو ثبت کنیم؛ کمی بعد دوباره امتحان کن.
منابع
- van den Assem, M. J., van Dolder, D. & Thaler, R. H. (2012). Split or Steal? Cooperative Behavior When the Stakes Are Large. Management Science 58(1): 2–20. doi.org/10.1287/mnsc.1110.1413
- Trivers, R. L. (1971). The Evolution of Reciprocal Altruism. The Quarterly Review of Biology 46(1): 35–57. doi.org/10.1086/406755
- Delton, A. W., Krasnow, M. M., Cosmides, L. & Tooby, J. (2011). Evolution of direct reciprocity under uncertainty can explain human generosity in one-shot encounters. PNAS 108(32): 13335–13340. doi.org/10.1073/pnas.1102131108